De adempauze, op de vooravond van het laatste jaar (van het grote avontuur)

Augustus 24, 21:45

Het is ondertussen al weer achter de rug: de vakantie is morgen echt voorbij, als voor mij de lessen officieel beginnen.

Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden, het moment dat ik met mijn grote vriend Rodrigo weer terugging naar Nederland, op 18 juni jl.. Voor mij is het ondertussen al bijna routine, voor hem was de reis naar Europa een primeur. De dagen waren luchtig en fijn. De belofte die ik hem voor de vakantie had gedaan, dat ik hem Nederland zou laten zien, heb ik toch ruimschoots ingelost, al zeg ik het zelf. We waren in Groningen, Utrecht, Amsterdam, Den Haag/Scheveningen strand en natuurlijk Den Bosch zijn allemaal voorbijgekomen in een periode van (maar) elf dagen. Het weer, met zijn lange dagen, daar moest ie aan wennen, zei hij, maar voordat hij het ook maar helemaal doorhad, moest hij alweer weg.

.

Op de 29ste van juni brachten mijn moeder en ik hem weer naar Schiphol, waar hij terugvloog naar Israel, om later nog naar de V.S te gaan. Ondertussen, op de micro-schaal in Sint Michielsgestel, kreeg familie de Wit- den Hartog de twee meisjes Puk en Danielle allebei 17, de eerste Nederlandse, en de tweede Israeli, op bezoek en deelden zij hun EMIS verhalen, onder het genot van een veganistische maaltijd, aangezien Danielle vegan is. (Voor degenen onder ons die bij die naam geen concreet beeld hebben: het is een meer dan vegetarische lifestyle, aangezien je helemaal niks dierlijks mag eten of gebruiken. Denk daar maar eens over na: geen eieren, zuivel (kaas!), geen leren schoenen, tot aan bijenwas toe.)

Verder was de vakantie doorgaans heel ontspannen, terwijl ik boeken verslond en zelf Hebreeuwse kaartjes aan het produceren was, (jaaa, ik wil NU wel eens Hebreeuws leren) ben ik ondertussen nog meerdere keren in Duitsland geweest. Eerst twee stedentrips in een week, tweëenhalve dag Hamburg en diezelfde tijdspanne in Berlijn. Nu ik er op terug kijk, productiever, qua sightseeing hadden die dagen niet kunnen zijn. Terwijl de meeste mensen Hamburg alleen van de Reeperbahn kennen, is er ook nog een heel erg groot Speicher& Kontor viertel, (het historische opslag kwartier bij de haven ) wat bij sommigen van ons nog een onbekende plek is als het om Hamburg gaat, terwijl het juist een van de mooiste plaatsen van Hamburg betreft. In de avond in de buurt van de vismarkt (Altona) eten, die elke zondagavond gehouden wordt, is een belevenis. Ook in de eigenlijke haven zijn, terwijl er een gigantisch groot Chinees containerschip aanmeert, is adembenemend. In Berlijn kom je vooral terecht bij monumenten over de Tweede Wereldoorlog, de DDR tijd en het einde daarvan. Checkpoint Charlie, de East Side Gallery en het Brandenburger Tor, de Reichstag, mochten we niet missen natuurlijk, maar ook het minder bekende monument van de Soviet-Unie (Sowjetisches Ehrenmal Tiergarten), het Haydn-Mozart-Beethoven monument in de Tiergarten, en het Holocaust monument heb ik op me kunnen laten inwerken. Dat laatste monument, ondanks dat het redelijk nieuw is, of juist daardoor, wordt steeds bekender

Terug in Nederland moest er vooral gelezen worden voor school (vooral geschiedenis) maar toch kwam er in het tweede deel van de vakantie nog een tripje op ons te wachten. De familie Ruettimann, die wij hebben leren kennen door onze Duitsland tijd in Kleve, hadden we al zes jaar lang niet meer opgezocht in Zwitserland. En zo was het ideetje geboren. Op weg, met mama, papa, en mijn kleine broertje Daniel, zijn we op maandag de 10de vertrokken, en onze eerste stop was Bacharach am Rhein, een echt authentiek middeleeuws stadje , ondertussen in het centrum in het hoogseizoen al druk bezocht door toeristen uit de hele wereld. s’ Avonds laat aangekomen, konden we toch noch een plaatsje in een hotelletje bemachtigen, Enzo was onze heenreis eigenlijk al van succes verzekerd, zeker toen we s’ochtends door het prachtige stadje liepen met heerlijk zonnig weer, met als eindstop de Rijn, waar we vlakke kiezelsteentjes konden scheren over het toch wel ribbelige wateroppervlak van de Rijn (omdat die stroomt natuurlijk) , met een record van geloof ik 4 of vijf keer kaatsen over het water. Daarna was het doorrijden geblazen (complimenten daarvoor aan mijn vader) naar Einsiedeln, vlakbij onze vrienden. Daar hebben we bij een aardige maar praatgraage herbergier, Joscha geheten, overnacht en zijn we in de dagen ertussen bij onze vrienden Ruettimann geweest (Sylvia, Pascal, Joshua,16 en de lieve Josefien van 2, die wel eindeloos energie leek te hebben.) Op de tweede dag zijn we gaan wandelen, bovenop een berg van 2000 meter hoog, eerst de kabelbaan genomen met prachtig uitzicht, maar wel een vlak pad, aangezien Sylvia met de buggy moest voor de 2 jarige Josefien( of Jofifien, zoals ze zichzelf noemt). De twee barbecues die ze maar liefst gaven op de twee avonden dat we er aten, gaven het meeste tijd om mooie herinneringen op te halen aan bijvoorbeeld de mooie trouwdagen van Sylvia en Pascal in de zomer van 2009 (toen wij bij ze waren, was het op de laatste dag precies hun 6 trouwdag), en om nieuwe gebeurtenissen door te geven.

Op de terugweg kwamen we ‘automatisch’ langs de Bodensee, nadat we de laatste dag in Zwitserland nog Zürich bezocht hadden,

Helemaal toeval was dit niet: voor de vakantie had ik het er al met Naomi over had om bij haar op bezoek te gaan in Gaienhofen, aan de Bodensee, vlak bij de grens van Zwitserland. Nou, als kers op de taart (voor mij dan) deden we dat ook nog, en zo was de gewaarwording van familie ontmoet familie door EMIS toch wel heel raar. Stel je voor dacht, ik de avond voor de dag dat we langs zouden komen, toen we toevallig al in het dorp zaten omdat daar toevallig het enige restaurant zat met makkelijke parkeerruimte, als ik daar gewoon op doorreis had gezeten, maar nooit van EMIS en dus ook niet van Naomi had kunnen weten, maar ze er dan gewoon toch wel zou zitten, en zoiets nooit was gebeurd. Ja, ingewikkeld, maar toch wel indrukwekkend wat er allemaal kan gebeuren door zo’n school. Een buitenkansje dat nooit meer afgepakt wordt, zeg maar. En die zaterdag had Naomi (in de trend van heel wat EMIS gangers) veganistisch voor ons gekookt, een heerlijke maaltijd met couscous, warme groente op een bakplaat, en zelfs typisch Israelische falafel balletjes (by the way, ik doe niet me aan de discussie of falafel nou Israelisch of Palestijns is, met oog op een veilige oplossing 😉  ).

Naomi nam me mee naar het plaatselijke asielcenrum voor vluchtelingen, net pas ingericht. Er zijn 100 plaatsen voor asielzoekers op een inwonersaantal van Gaienhofen van rond de 800-900. Ik leerde er mensen kennen uit Afghanistan, Syrië, en Albanie, en kon hen een beetje Duits leren. Een Syrische jongen had na een maand oefenen de taal al voortvarend opgepakt. Na die avond waarin ik nog een keer de kans had om te praten met Naomi en haar familie buiten de omgeving van de campus van EMIS, wat toch wel bijzonder is, zijn wij weer naar huis gegaan. Dat was nog maar een deel van mijn vakantie, want ondertussen bezocht ik oud-klasgenoten, en zelfs ben ik nog langs geweest bij mijn speelvriendinnetje uit Amersfoort, waar ik tien jaar (!) geen contact meer mee had gehad, en mijn oude heel lieve buurvrouw Ien. Een van de keren dat ik ook in Duitsland was, was toen ik logeerde bij een vriend van de basisschool in Kleve, en zo tel je dat allemaal bij elkaar op… Uiteindelijk heb ik dus de vakantie kunnen gebruiken om uit te rusten, mensen te ontmoeten uit alle delen van mijn leven, en ook veel nieuwe gezichten leren kennen.

En nu sta ik pas echt voor een uitdaging. Het laatste jaar staat op het punt van beginnen, en nu, terwijl ik dit schrijf en tegelijkertijd op Facebook zit te scrollen door mijn eigen tijdlijn en foto’s zie van afgelopen schooljaar in Israël, verheug ik me toch wel hardstikke op de aankomende gebeurtenissen!

The ‘breadth taking’ break, on the doorstep of the last year (of the great adventure)

August 24th, 9:45 P.M

It is already over now: the holidays. Tomorrow it is over for sure, as at that point, the classes really start for me.

It already looks like an eternity ago, the moment I came back to the Netherlands with my good friend Rodrigo, at the 18th of June. For me it has almost become some kind of routine, for him it was the first time in Europe. The days were laidback and nice. The promise I had made him before the holidays, that I would show him around the Netherlands, I kept. We went to Groningen in the north, in Utrecht in the center of the country, in the historical city center of the Hague and the famous Scheveningen beach close to it, and we went to Amsterdam for two days (where we met with some other students from school, like Emma, the Italian girl). Last but not least, we also visited Den Bosch, which is the city I went to school to before coming to EMIS. That all in a period of just eleven days. The weather, with its long days, that was something he had to adjust to, he said, but before he really got to enjoy it even to the fullest, he had to leave again.

On the 29th of June, my mother and I brought him back to the airport Schiphol again, from which then on he flew back to Israel again, to later go on to the U.S for some part of his holidays. Meanwhile, on a more of a micro-scale. in Sint-Michielsgestel (the village where I live), the family de Wit-den Hartog, got two girls, Puk and Danielle, the first one Dutch and the other one Israeli, over for dinner, They shared their stories about EMIS, the first year, while enjoying a nice vegan meal, as Danielle is vegan. (For those of us who have no idea about veganism, it is more than just a vegetarian lifestyle, as you can’t eat anything that is produced from/by animals. Think about it, no eggs, dairy products, and with that goes cheese, which is a huge deal for a Dutch person, no leather shoes, until bee wax.)

Furthermore, the holidays were really relaxed, while I was devouring one book after another and even made myself some cards to learn Hebrew words ( yees, I really want to start learning Hebrew by NOW), and I went to Germany several times the last holiday. First off, my parents, my older brother Jonathan and me kind of did two city trips in one week, two and a half days in Hamburg and the same amount of time in Berlin. While the last city definitely is not able to be all seen and done in two days, when I look back now on that period, we were really efficient and effective as far as sightseeing goes. While most people only now Hamburg from the Reeperbahn, there is much more to it, such as the Speicher & Kontor quarter, which is the historic storage quarter were commodities were stored next to the harbor in Hamburg, and to my taste that was one of the nicest places in Hamburg. Eating in the evening near the fish market(Altona),  which is being held every sunday morning, is a real happening. Being in the actual harbor as well when there is a huge Chinese containership coming in, is also breathtaking. In Berlin, you are mostly able to see monuments regarding the second world war, and the cold war with the GDR time and the and of it with the fall of the wall. Checkpoint Charlie, the east side gallery, the Brandenburger gate, the Reichstag (the German parliament) , those things ,we couldn’t miss, of course,  but also less well known monuments got our attention and those mounuments are also very much worthy of a visit. A few examples must be the the Soviet memorial monument in the Tiergarten Park (which is huge), like al communist statues and buildings from those times, the Haydn-Beethoven-Mozart composer-musician monument in the Tiergarten Park, and the holocaust monument all made very impressive impressions on me. That last monument, even though it is a pretty recent monument, or maybe just because of that, is getting more and more well known in the recent years.

Back in the Netherlands, there had to be a lot of reading for school (mostly history, my E.E), but still, in the second part of my holidays, there was still a trip waiting for us. The family Ruettimann, which we got to know when still living in Germany, Kleve, we hadn’t been visiting in their country Switzerland for six years, And so the idea was born. Going on the trip from Monday the tenth of August, with my little brother Daniel and my parents, our first stop was a really nice and historical village called Bacharach at the Rhine, a really authentic medieval town, its center being visited constantly by tourists from all over the world in the summer season. Arriving late in the evening, we still had the luck to find a small hotel which had enough place for us. And that is how our way to Switzerland was already turning into a success, and that was underlined when we made a morning walk through the beautiful town, with nice and sunny weather, with as final destination the river Rhine. At the shore, there were really nice and flat pebble stones we could shot over the water, which was rather wavy, (as the river is a stream, of course) but I still managed to shot one stone like 4 or 5 times over the water. After that, it went in one straight  to Switzerland with the car (compliments to my father for that), to the city of Einsiedeln, really close to our friends. There we stayed at a really nice pension, with a nice and interesting but really talkative owner, called Joscha.  In those days we went to the family Ruettiman (Pascal, Sylvia, Joshua of 16 and the lovely Josefien of 2 years old, who seemed to have a never ending source of energy in her). On the second day we went for a walk, on a mountain of 2000 meiters height, first going up with a gondola, with a view I won’t forget for the upcoming few years. We did take a rather easy and flat path, as Sylvia was with the buggy of the two year old Josefien ( or Jofifien, as she called herself). Twee two barbecues they made for us, gave us the time to bring up most of the nice memories of, for example the marriage of Pascal and Sylvia in the summer of 2009, (when we were there, it also was their sixth marriage anniversary day) en to give on new happenings.

On the way back, we ‘automatically’ drove to the Boden Lake in the most Southwestern part of Germany, after we visited Zurich the last afternoon in Switzerland.

Actually, it wasn’t a total coincidence: before the holidays I had been talking to Naomi from Germany, if I could possibly go visit her in the holidays, as I love the area where she lives, next to the lake, in the village of Gaienhofen, really near the border of Switzerland. Well, as the cherry went on my symbolical delicious pie, which is the holidays, we actually did that and went there. And so it came, and the realization of family meeting family just because of such a thing as EMIS, was still really weird. Just think to yourself, I thought, the evening before we went to their house, when we were just in the village of Gaienhofen already, because coincidentally enough it was there where there was the only restaurant where there was enough of a parking spot for us, what if we were just travelling through this place, and I would have never heard of EMIS, then Naomi would still also be really close to me in a literal sense, but our meeting would have never taken place as we wouldn’t have ever met each other. I know, it’s complicated, but still, it is impressive, all what can possibly happen just because of one school. A real once in a life time chance ,so to say. And that Saturday Naomi ( in the trend of a whole bunch of EMIS’ers) cooked a vegan meal for us, a nice meal with couscous, warm vegetables on a hot oven plate, and she even recreated some nice typical Israeli falafel balls ( By the way; I am not entering the discussion if falafel is Israeli or Palestinian, with a good look on a safe solution 🙂  )

That afternoon, after the delicious lunch, Naomi took me to the local ayslum for refugees. The German government wants to eventually put about 100 refugee’s there, in an old girl’s boarding school home. That is quite a lot, considering the fact that the village of Gaienhofen has about 800-900 people in it. I met people from Afghanistan, Syria, and Albania, en thaught them a bit of German. One Syrian guy, after a month of learning German, was already in a pretty advanced stage, it felt to me, as I could continue an easy conversation, when speaking clearly, with him, no problem. I still have contact with him, over facebook. After that evening, in which I still had the chance to take some more with Naomi and her family at home, outside of the usual environment of the EMIS campus, which is quite extraordinary, we went home. That all was just a part of my holidays, as I visited old school friends, I went by an old friend which I was really good with in kindergarden, before moving to Germany, and we talked personally again for the first time in over ten (!) years, and my old, really lovely neighbor Ien, a woman who is still very dear to me, as when  I was little I cold always come over to her house. One of the times I was in Germany also, I stayed at a friends hous, who I knew from the elementary school in Kleve, the city I lived in in Germany, and when counting all those times in Germany this year, it was quite a lot. So, eventually I was able to use the holidays to rest, to meet people from all parts of my (still young) life, and to meet many new people, which all in all was just so awesome.

And just now I am right in front of a total challenge. The last year is about to start, and now, while I am writing this and look at facebook at the same time, through my own time line and see pictures of last school year in Israel,  I am already totally excited for the upcoming year and all its happenings to come!

Foto’s

Rodrigo’s eerste avond in Nederland, restaurantje in Ouderkerk aan de Amstel

Rodrigo's eerste avond in Nederland, in een restaurantje in Oudekerk aan de Amstel                  In Hamburg                   Bij een containervrachtschip in de haven van HamburgBij het groote containervrachtschip in de haven van Hamburg                              Bij mijn favoriete voetbalclub Hamburger HSV                                        In het stadion van mijn lievelingsclub, HSV Hamburg

Marine Museum HamburgIn Hamburg, bij het marine museum                                                                  Brandenburger TorBerlijn, het Brandenburger Tor                                                                                                  Aan het begin van de east side gallery, met de Isralisch-Duitse vlag gemixt HEt begin van de east side gallery, met aan het begin een duitse met israelische gemixte vlag                             De east side gallery De east side gallery                                                                                    Berlijn, met mijn broerMet mijn broer in Berlijn                                                                                 Hotelletje in Bacharach met mijn broertje DanielHotelletje, Bacharach am Rhein                                                                           BacharachBacharach am Rhein                                                                                                                                   Plezier aan de Rijn!Plezier aan de rijn                                                                                    Het grote Einsiedeln klooster in Einsiedeln, ZwitserlandHet grote Einsiedeln klooster, in Einsiedeln, Zwitserland                        Een korte avondwandeling in Zwitserland                                                                                             Koetjes kijken  in ZwitserlandKoetjes kijken in Zwitserland                                                                 Zwitserland ZwitserlandZwitserland                                                                                                                    Met de Kabelbaan naarboven, papa, Sylvia en kleine, lieve Josefien met ons meeIn de kabelbaan naar boven, met papa, Sylvia en Josefien                                                                                                                    De bergwandeling De bergwandeling                                                                                      Daniel poseert!Daniel poseert!                                                                                            Prachtig uitzicht!Prachtig uitzicht !                                                                                           Aan het genieten bij het avondete, met Joshua van 16Avondeten bij de familie Ruettimann, met Joshua                                                                  Nog een keer de BergenZwitserland                                                                                                                Zurich                                    In ZurichIn ZurichIn Zurich                                                                                                                        Zurich, aan de LimattIn Zurich, aan de Limatt                Aan de grens van Zwitserland, net in Duitsland!Aan de Zwitserse grens met Duitsland, net in Zwitserland

Bij de grens Zwitserland-Duitsland, boven in Duitsland, onder in Zwitserland

Advertisements

One thought on “De adempauze, op de vooravond van het laatste jaar (van het grote avontuur)

  1. Jammer dat we niet zoals besproken nog.een.weekendje boot hebben mee.kunnen pakken.en chris en jij zo.weinig.tijd samen hadden Maar er komen nog tijden dat we dat wel kunnen en dan ook zeker gewoon gaan doen.veel suxes jongen dit jaar zet hem.op. grpatricia

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s